Mahirap talaga sabihin kung para saan ba ang mga kaibigan. Actually…may nabasa akong post sabi nya: “wala namang use ang kaibigan eh. pamparami lang sila ng tao sa buhay mo. pamparami ng numbers sa phonebook. pamparami ng matatanggap na regalo sa pasko. pamparami ng pangalan na kailangan mong kabisaduhin. pandagdag stress pagnag-away kayo. pandagdag gastos pag reregaluhan mo… and the list goes on.” Well, sabagay totoo nman yun, pero di naman sa walang use, we can’t really say that our friends have no use in our lives, isipin mo nga kng wala kang kaibigan, masasabi mo bang may halaga ang buhay mo without your friends? Masasabi ko talagang kulang ang buhay ko kng wala ang mga friends ko besides me. Nasasaktan nga ako pag isa sa mga kaibigan namin na mdali lng kaming e forget. Well tama nga ang linyang “people come and go”

pero imagine yourself without your friends? ang lungkot cguro nun noh?

ang sagot ko sa katanungang " Para saan nga ba talaga ang Kaibigan?"… as a friend, I make sure na laging masaya yung mga friend ko, kahit minsan napapalabas na akong corny, bahala na basta mapasaya ko lng sila. Nio matter what happen I’ll make sure that they are happy with and if they will leave me di nya ako makakalimutan. I see to it din na if kelangan nila ng help ko, ay nandyan parati para sa kanila. Kahit may ginagawa ako like nag-aaral for a quiz tomorrow, kung may problema yung mga friends ko, eh I’ll find time to comfort them and at the same time, not neglecting my studies. Makikinig din ako sa mga kwento at problems nila kahit sobrang haba. Wala akong paki kung gaano kahaba basta makikinig ako, masarap nga makinig ng kwento ng ibang buhay eh syempere rin life exchanging din nmn kami.  Hindi ko sila huhusgahan kahit nakikita ko ang mga imperfections nila. And most important, I will love them forever And I will never leave them for as long as they will not say that I will leave. I’ll stay for the rest of our lives. Ganun ko sila kamahal yan talaga ang tawag na KAIBIGAN!